زیور آلات فرفورژه انواع مختلفی دارند که معمولاً بر اساس سبک و عملکرد طبقه بندی می شوند. از نظر سبک، سبک های رایج عبارتند از مینیمالیسم مدرن، یکپارچهسازی با سیستمعامل صنعتی، کلاسیک اروپایی و هنر انتزاعی. زیورآلات آهن فرفورژه مدرن مینیمالیستی اغلب از خطوط هندسی و ساختارهای مینیمالیستی استفاده می کنند و بر تمیزی و نظم در فضا تأکید می کنند. سبک صنعتی یکپارچهسازی با سیستمعامل اغلب بافت خام فلز را حفظ می کند و با جلوه های زنگ زده یا زنگ زده ترکیب می شود تا یک جلوه بصری ناهموار و قدیمی ایجاد کند. سبک کلاسیک اروپایی با کنده کاری های پیچیده، ساختارهای متقارن و صنایع دستی ظریف مشخص می شود که اغلب برای ایجاد فضایی ظریف و هنری استفاده می شود. هنر انتزاعی بر بیان خلاق تاکید دارد و تنش هنری را از طریق فرم های نامنظم به نمایش می گذارد.
زیورآلات فرفورژه از نظر کارکرد به دو دسته اصلی تزئینی و تزئینی کاربردی تقسیم می شوند. زیور آلات تزئینی عمدتاً برای زیباسازی فضایی مانند مجسمه های فیگور، پیکره های حیوانات و زیورآلات انتزاعی با تمرکز بر جذابیت بصری و ایجاد فضای هنری استفاده می شود. زیور آلات تزئینی کاربردی دکوراسیون را با قابلیت ترکیب می کند، مانند شمعدان های فرفورژه، پایه های گل، قفسه ها و قلاب های تزئینی. این محصولات در عین حال که دارای ارزش کاربردی هستند و ترکیبی از دکوراسیون و کارایی هستند، فضا را زیبا می کنند. زیورآلات فرفورژه بسته به کاربرد مورد نظرشان را می توان به قطعات تزئینی داخلی و خارجی تقسیم کرد. زیورآلات فرفورژه داخلی نسبتاً کوچکتر هستند و بر جزئیات و هماهنگی سبک تأکید دارند و برای فضاهای خانه و اداری مناسب هستند. از سوی دیگر، زیورآلات آهن فرفورژه در فضای باز، معمولاً بزرگتر، از نظر ساختاری مستحکمتر هستند و تحت درمان ضد زنگزدگی{6}}افزایش یافتهای قرار میگیرند، که آنها را برای محوطهسازی باغ، تأسیسات هنری عمومی یا ترتیبات فضای تجاری ایدهآل میکند. این انواع مختلف زیور آلات فرفورژه هر کدام دارای مفاهیم طراحی و الزامات مهارتی خاص خود هستند که در مجموع یک سیستم محصول غنی و متنوع را تشکیل می دهند.